Email Drukuj

Sztuka Dialogu

Sztuka dialogu„Sztuka Dialogu” to letnie warsztaty dramaturgiczne, organizowane cyklicznie od 2002 roku w Domu Pracy Twórczej w Wigrach na Suwalszczyźnie i innych podobnych ośrodkach. Są kontynuacją zajęć Tadeusza Słobodzianka w Laboratorium Reportażu w Warszawie. Ich formuła zmieniała się z biegiem lat, początkowo oparta była na czytaniu i analizie nowych sztuk pod kierunkiem moderatorek i moderatorów z udziałem autorek i autorów, reżyserek i reżyserów, aktorek i aktorów.

Od 2006 roku warsztaty mają charakter monograficzny, poświęcone są wybranym tematom. W minionych latach były to m.in. relacje polsko-żydowskie i historia królów Polski.

Od strony praktycznej warsztaty składają się obecnie z trzech elementów:

  1. Czytania i analizy tekstów źródłowych (np. fragmentów kronik, dzienników, wspomnień).
  2. Improwizacji aktorskich na tematy pojawiające się w dyskusjach.
  3. Dramaturgicznego zapisu improwizacji w formie scen.

Warsztaty trwają zwykle 8-10 dni, skierowane są do profesjonalistek/profesjonalistów dramatu i teatru. Dyskusje prowadzą zaproszeni eksperci z różnych dziedzin humanistyki: historii, literaturoznawstwa, psychologii, socjologii, teatrologii.

W minionych latach warsztaty Sztuka Dialogu przyniosły efekt w postaci licznych sztuk i spektakli teatralnych, zainspirowanych omawianymi tematami i improwizacjami aktorskimi. Należą do nich: „Przylgnięcie” i „Mykwa” Piotra Rowickiego, „Żyd” Artura Pałygi, „(Nie)ludzkie dzienniki” Szymona Bogacza, „Walizka” i „Burmistrz” Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk, „Nic co ludzkie” Pawła Passiniego, Łukasza Witta-Michałowskiego i Piotra Ratajczaka. (rp)